讓一個方塊從中心點向四方「長」出來,再縮回去消失,是相當耐看的彈出層效果。它的實作比想像中單純:同時動 width 與 height,並在過程中把位置往反方向補回去,方塊就會以中心為軸向兩側對稱展開。
如果只增加寬度,方塊會往右長;只增加高度,會往下長。要讓它對稱,必須讓 top 與 left 同步往負方向移動「增加量的一半」。範例用 marginTop/marginLeft 搭配 top/left 來達成這個補償:
function XgetOffset(obj) {
return {
height: obj.offsetHeight,
width: obj.offsetWidth,
top: parseInt((obj.parentNode.offsetHeight - obj.offsetHeight) / 2),
left: parseInt((obj.parentNode.offsetWidth - obj.offsetWidth) / 2)
};
}
有了目前尺寸,就能算出「若要置中,該補多少邊距」。
function XslideDown(obj, type, mX, num) {
if (!type) return;
var type1 = type == "height" ? "marginTop" : "marginLeft";
var type2 = type == "height" ? "top" : "left";
XSetCss(obj, [type1, XgetOffset(obj)[type2] + "px"]);
XSetCss(obj, [type, XgetOffset(obj)[type] + num + "px"]);
if (XgetOffset(obj)[type] < mX) {
setTimeout(function () { XslideDown(obj, type, mX, num); }, 10);
} else {
XSetCss(obj, [type, mX]);
}
}
參數意義:obj 是目標元素、type 是要動的維度(width 或 height)、mX 是終點尺寸、num 是每次的增量。遞迴呼叫自己直到達到終點,就是最直覺的動畫迴圈。
function XslideUp(obj, type, mX, num) {
// ...位移與尺寸遞減的邏輯同上...
if (XgetOffset(obj)[type] > mX) {
setTimeout(function () { XslideUp(obj, type, mX, num); }, 1);
} else {
XSetCss(obj, [type, mX]);
obj.style.display = "none"; // 縮完之後才真正隱藏
}
}
順序很重要:先動畫、後隱藏。若一開始就設 display:none,元素的尺寸會歸零,動畫根本看不見。
function XopenDiv(o) {
o.style.display = "block";
XslideDown(o, "width", 400, 10);
XslideDown(o, "height", 400, 10);
}
function XcloseDiv(o) {
XslideUp(o, "width", 10, 10);
XslideUp(o, "height", 10, 10);
}
$("bt").onclick = function () { XopenDiv($("test")); };
$("bt1").onclick = function () { XcloseDiv($("test")); };
這份寫法把數值寫死(400、10),實用時建議改成讀取目標尺寸;另外 try/catch 包住整段邏輯會把真正的錯誤靜默掉,除錯時反而更難,不如移除。
現代的等價做法是把最終狀態寫進 CSS,再靠 transform: scale() 搭配 transition 或 @keyframes 處理。以 transform 動畫的好處是只觸發合成層、不觸發重排,效能明顯更好,也不會因為頻繁改 width 而造成相鄰元素抖動。
不過手寫一次這類逐幀動畫仍有價值:你會真正理解「動畫就是把一個狀態切成一堆中間狀態」,之後用任何動畫函式庫都不會感到陌生。