在迴圈裡幫同類元素綁事件,是 JavaScript 最經典的陷阱之一。若不處理作用域,所有元素都會共用迴圈結束後的最後一個 i,導致「點每一個都加同一筆資料」。閉包正是為了解這個問題。
四個按讚連結,各自包一個要遞增的數字:
<ul> <li><a href="javascript:;" class="ml-praise">數量:<span class="ding-num">100</span></a></li> <li><a href="javascript:;" class="ml-praise">數量:<span class="ding-num">200</span></a></li> <li><a href="javascript:;" class="ml-praise">數量:<span class="ding-num">300</span></a></li> <li><a href="javascript:;" class="ml-praise">數量:<span class="ding-num">400</span></a></li> </ul>
關鍵是「立即執行函式」——它把當下的 dingObj 當參數傳進去,形成一個獨立的作用域,回傳的函式再被指定為 onclick。這樣每個 click 記住的都是自己那一格。
function addPraiseNum() {
var praiseObjs = document.getElementsByClassName('ml-praise');
for (var i = 0; i < praiseObjs.length; i++) {
var praiseObj = praiseObjs[i];
// 取得這個 a 底下要遞增的數字元素
var dingObj = praiseObj.getElementsByClassName('ding-num')[0];
praiseObj.onclick = (function (el) {
return function () {
el.innerHTML = parseInt(el.innerHTML, 10) + 1;
};
})(dingObj);
}
}
window.onload = addPraiseNum;
效果如下:

1. 用 let(ES6 以後最推薦)——let 在每次迭代都建立新的綁定,閉包問題自動消失,程式碼乾淨得多:
document.querySelectorAll('.ml-praise').forEach(function (a) {
var num = a.querySelector('.ding-num');
a.addEventListener('click', function () {
num.textContent = parseInt(num.textContent, 10) + 1;
});
});
2. 事件代理(元素數量多時最有效率)——只在父層綁一次事件,用 event.target 判斷來源:
document.querySelector('ul').addEventListener('click', function (e) {
var a = e.target.closest('.ml-praise');
if (!a) return;
var num = a.querySelector('.ding-num');
num.textContent = parseInt(num.textContent, 10) + 1;
});
3. 用 dataset 存狀態——若數字會被後端覆寫或需要與其他邏輯共用,把值放 data 屬性比讀 innerHTML 更可靠:
var count = parseInt(a.dataset.count, 10) + 1;
a.dataset.count = count;
a.querySelector('.ding-num').textContent = count;
最後兩點小提醒:a 的 href 寫成 "javascript:;" 是舊習慣,建議改用 <button type="button">,語意正確又鍵盤友善;另外 innerHTML 每次改動都會觸發重繪,若列表很長,改用 textContent 會省下不少解析成本。