柱狀圖做完,下一步很自然是折線圖。兩者的骨架幾乎一樣,差別在於:柱狀圖關心「高度」,折線圖關心「點的位置」與「點之間的連線」。
而這個範例還多處理了一件柱狀圖沒碰到的難題——資料裡有負數。一旦出現負值,中線就不再是圖表底部,而必須變成一條穿過中央的零軸。這正是本文最值得看的部分。
<html>
<canvas id="a_canvas" width="1000" height="700"></canvas>
<script>
(function() {
window.addEventListener("load", function() {
var data = [100, -1000, 0, 700];
// 取得 2D 繪圖內容
var a_canvas = document.getElementById('a_canvas');
var context = a_canvas.getContext("2d");
// 繪製背景
var gradient = context.createLinearGradient(0, 0, 0, 300);
context.fillStyle = gradient;
context.fillRect(0, 0, a_canvas.width, a_canvas.height);
// 網格設定
var grid_cols = data.length + 1;
var grid_rows = 4;
var cell_height = a_canvas.height / grid_rows;
var cell_width = a_canvas.width / grid_cols;
context.lineWidth = 1;
context.strokeStyle = "#a0a0a0";
context.beginPath();
// 零軸:因為有負數,中線就是 0 的位置
context.moveTo(0, a_canvas.height / 2);
context.lineTo(a_canvas.width, a_canvas.height / 2);
// Y 軸
context.moveTo(0, 0);
context.lineTo(0, a_canvas.height);
context.lineWidth = 1;
context.strokeStyle = "#c0c0c0";
context.stroke();
// 取絕對值最大的那一筆,決定縱向比例
var max_v = 0;
for (var i = 0; i < data.length; i++) {
var d = 0;
if (data[i] < 0) {
d = -data[i];
} else {
d = data[i];
}
if (d > max_v) { max_v = d; }
}
max_v = max_v * 1.1;
// 把數值換算成座標
var points = [];
for (var i = 0; i < data.length; i++) {
var v = data[i];
var px = cell_width * (i + 1);
var py = a_canvas.height / 2 - a_canvas.height * (v / max_v) / 2;
points.push({ "x": px, "y": py });
}
// 畫折線
context.beginPath();
context.moveTo(points[0].x, points[0].y);
for (var i = 1; i < points.length; i++) {
context.lineTo(points[i].x, points[i].y);
}
context.lineWidth = 2;
context.strokeStyle = "#8BA9FF";
context.stroke();
// 畫節點:空心圓
for (var i in points) {
var p = points[i];
context.beginPath();
context.arc(p.x, p.y, 4, 0, 2 * Math.PI);
context.strokeStyle = "#000";
context.stroke();
context.fillStyle = "white";
context.fill();
}
// 加上數值文字
context.fillStyle = "black";
for (var i in points) {
var p = points[i];
context.beginPath();
context.fillText(data[i], p.x + 1, p.y - 15);
}
}, false);
})();
</script>
</html>
執行結果如下:

兩個步驟合起來看就清楚了。
第一步,求比例時改用絕對值最大的那一筆作為分母:
if (data[i] < 0) { d = -data[i]; } else { d = data[i]; }
if (d > max_v) { max_v = d; }
這樣 max_v 代表的是「離零最遠的距離」,不論正負。
第二步,把中線設為零點,再除以 2:
py = a_canvas.height / 2 - a_canvas.height * (v / max_v) / 2;
a_canvas.height / 2 是畫布正中央,也就是數值 0 的 Y 座標。後面那一項是 this 數值造成的偏移量:正數會往上(Y 變小),負數會往下(Y 變大)。因為正負各要佔一半空間,所以再乘上 0.5。代入驗證一下:v = max_v 時 py 為 height/4,v = -max_v 時 py 為 3*height/4,上下都留了餘裕。
節點是先 stroke() 再 fill(),順序不能顛倒——先描邊再填白色,白填才不會蓋掉黑框。原稿把 fillStyle 註解掉時呈現的是實心圓,取消註解並補上白色填充就變成空心。這是個很好用的小技巧,讓折線與節點在視覺上更有層次。
fill()。max_v 以維持比例一致。把座標換算這層想通,折線圖、面積圖、甚至更複雜的雷達圖,都只是換個映射方式而已。
原文地址:https://www.cnblogs.com/shuniuniu/archive/2016/03/25/5318717.html